Pelagiusz

Znaczenie

Pelagiusz to rzadkie w Polsce imię męskie pochodzenia greckiego, wywodzące się od przymiotnika Pelágios ‘morski, należący do morza’, utworzonego od rzeczownika pélagos ‘otwarte morze’; do języków chrześcijańskich trafiło przez łacinę jako Pelagius. Jego rozpoznawalność w tradycji europejskiej wiąże się z hagiografią i dziejami Kościoła: znani są m.in. św. Pelagiusz z Kordoby (męczennik z X w.), papieże Pelagiusz I i Pelagiusz II oraz brytyjski mnich Pelagiusz, od którego imienia pochodzi termin pelagianizm. W polszczyźnie występuje forma Pelagiusz (dopełniacz: Pelagiusza, wołacz: Pelagiuszu), historycznie notowano także zapisy łacińskie Pelagius oraz dawne ortograficzne Pelagjusz; nie wykształciły się utrwalone zdrobnienia. Imię to w Polsce miało głównie charakter uczony i kościelny, spotykane w łacińskich dokumentach i przekładach dzieł teologicznych, podczas gdy jego żeński odpowiednik Pelagia był znacznie popularniejszy w XIX–XX w. Brakuje obszernych danych o realnych nosicielach w dawnej Polsce; dostępne rejestry nowożytne odnotowują je co najwyżej jednostkowo, a w nowszych statystykach jest niemal nieobecne. W kalendarzach imienin pojawia się sporadycznie, najczęściej 26 czerwca (na pamiątkę św. Pelagiusza z Kordoby). Odpowiedniki zagraniczne to m.in. łac. Pelagius, wł. Pelagio, hiszp. Pelayo, port. Pelágio, fr. Pélage, ang. Pelagius. Imię ma wydźwięk archaizujący i erudycyjny.

Imieniny

23 marzec, 21 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco