Onufry

Znaczenie

Imię Onufry ma pochodzenie grecko‑egipskie: greckie Onouphrios/Onuphrios jest zapożyczeniem z koptyjskiej formy imienia wywodzącej się od staroegipskiego Wnn‑nfr (Wenenefer), przydomku Ozyrysa, tłumaczonego zwykle jako „wiecznie dobry”, „doskonały” lub „zawsze piękny”. Do polszczyzny trafiło przez łacinę kościelną (Onuphrius) i tradycję bizantyńsko‑słowiańską, co sprzyjało jego dwutorowej obecności w kulturze katolickiej i prawosławnej. Najsilniejszym nośnikiem imienia był kult św. Onufrego, egipskiego pustelnika z IV wieku, czczonego zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie; w Polsce jego wspomnienie i imieniny przypadają głównie 12 czerwca. W źródłach polskich spotyka się formę podstawową Onufry, rzadziej wariant pisowniany Onofry, zapewne pod wpływem włoskiego Onofrio; na Kresach i w dokumentach unicko‑prawosławnych pojawia się wschodniosłowiańskie Onufrij/Onufryj, a w łacinie kancelaryjnej konsekwentnie Onuphrius. Diminutywy i formy pieszczotliwe to m.in. Onuś i Onufek, sporadycznie Nufek. Imię występowało w dawnej Rzeczypospolitej częściej niż dziś, zwłaszcza w środowiskach zakonnych i na terenach wschodnich; znane są postaci historyczne, jak pijar Onufry Kopczyński, oraz utrwalenia literackie (Pan Onufry Zagłoba). Współcześnie pozostaje w Polsce imieniem rzadkim, nadawanym sporadycznie, choć podtrzymywanym przez tradycję religijną i lokalną toponimię czy nazwiska patronimiczne typu Onufrowicz. Brak jest ciągłych, liczbowych statystyk z epok wcześniejszych, ale poświadczenia źródłowe wskazują na stałą, choć niszową obecność imienia.

Imieniny

12 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco