Olaf

Znaczenie

Olaf to imię pochodzenia skandynawskiego, wywodzące się ze staronordyckiego Óláfr, którego starszą postacią bywa Óleifr, objaśnianego etymologicznie jako zrost pra- lub protoskandynawski z elementów odpowiadających „anu/ǫnu” (przodek) i „leifr” (spuścizna, pozostawiony, dziedzic), co daje sens „spuścizna przodków” lub „dziedzic przodka”. W tradycji języków północnych rozwinęły się liczne warianty: norweskie Olav, duńsko‑niemieckie Olaf, szwedzkie Olof, islandzkie Ólafur, farerskie Ólavur; w średniowieczu w anglosaskich i celtyckich zapisach występował jako Anlaf/Onlaf oraz Amlaíb/Amhlaoibh. Rozpowszechnienie imienia w Europie Północnej silnie wspierał kult św. Olafa, króla Norwegii (zm. 1030), którego wspomnienie wyznaczono 29 lipca i który stał się jednym z najważniejszych świętych nordyckiego kręgu chrześcijańskiego. W Polsce imię ma charakter zapożyczony; jego wczesnohistoryczne wystąpienia na ziemiach polskich nie są jednoznacznie poświadczone, choć wpływy skandynawsko‑hanzeatyckie na Pomorzu sprzyjały jego znajomości. W nowożytności i czasach najnowszych pojawia się w formie Olaf, z potocznymi zdrobnieniami typu Olo lub Olafek. Użytkowanie w Polsce pozostawało umiarkowane do przełomu XX i XXI wieku, po czym odnotowano wyraźny wzrost popularności w ostatniej dekadzie, wpisujący się w szerszą modę na imiona nordyckie; współcześnie bywa notowane w ogólnopolskich statystykach wśród częściej wybieranych, choć bez stałego miejsca w ścisłej czołówce. Imieniny najczęściej obchodzi się 29 lipca.

Imieniny

29 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco