Oktawiusz
Znaczenie

Oktawiusz to polska forma łacińskiego cognomen Octavius, wywodzącego się od przymiotnika octavus „ósmy”; pierwotnie był to przydomek odnoszący się zapewne do kolejności urodzenia lub miesiąca, a w Republice Rzymskiej stał się nazwą rodu (gens Octavia). Najsłynniejszym nosicielem był Gajusz Oktawiusz, adoptowany przez Juliusza Cezara i znany później jako Oktawian August, co sprawiło, że w obiegu nowożytnym to właśnie forma pokrewna Oktawian (od Octavianus) zdominowała polską tradycję, a Oktawiusz pozostał wariantem rzadszym, bardziej erudycyjnym i bliższym łacinie. Etymologicznie polskie kt oddaje łacińskie ct, stąd typowa adaptacja „Oktawiusz”; w pismach uczonych i dawnych drukach spotyka się zapisy łacińskie Octavius oraz sporadyczne, hiperliterackie polskie Octawiusz/Octaviusz. W kręgu języków europejskich odpowiednikami są m.in. ang. Octavius, fr. Octave, wł. Ottavio, hiszp./port. Octavio, rum. Octavian/Octaviu, co bywa źródłem polskich wariantów tłumaczeniowych, ale w polszczyźnie utrwaliły się przede wszystkim Oktawiusz i częstszy Oktawian. Imię nie ma silnej tradycji hagiograficznej ani liturgicznej w Polsce i nie figuruje stabilnie w kalendarzach imienin; jeśli się pojawia, to raczej marginalnie. Dane metrykalne i statystyczne są skąpe: w XX i XXI wieku imię notowane jest sporadycznie, zwykle wybierane ze względu na klasycyzującą aurę i nawiązanie do antycznej historii.
Imieniny
20 listopad
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco


