Nikoła
Znaczenie
Imię męskie Nikoła jest polonizowaną postacią szeroko słowiańskiego imienia Nikola, ostatecznie wywodzącego się z greckiego Nikolaos, złożonego z członów nikē ‘zwycięstwo’ i laos ‘lud’. Rozpowszechnił je w Europie kult św. Mikołaja z Miry. W polszczyźnie podstawowym i historycznie ugruntowanym odpowiednikiem jest Mikołaj, podczas gdy formy na Ni- dominują w innych językach słowiańskich: serbsko‑chorwacki i bułgarski Nikola, rosyjski Nikolaj (w polskiej transkrypcji zwykle Nikołaj), ukraiński Mykoła. Zapis Nikoła, z literą ł, nawiązuje do polskiej tradycji oddawania twardego l z języków wschodniosłowiańskich i mógł powstać przez analogię do Nikołaj, przy jednoczesnym zachowaniu południowosłowiańskiego zakończenia -a. Nie jest to jednak forma kanoniczna w polskiej antroponimii: brak jej w podstawowych słownikach imion i nie figuruje w statystykach nadawania na istotną skalę. Sporadyczne poświadczenia mogą dotyczyć zapisów z pogranicza polsko‑ruskiego (Kresy, Łemkowszczyzna) albo współczesnych, jednostkowych wyborów rodziców. Zmniejszającą rozpoznawalność Nikoły w Polsce jest też kolizja z imieniem Nikola, które współcześnie bywa nadawane częściej dziewczynkom. Drobniejsze formy mogą być zapożyczane z tradycji wschodniej (Kola, Kolja) lub tworzone analogicznie do polskich zdrobnień (Niko, Nikoś), nie mają jednak wyraźnego umocowania zwyczajowego. Imieniny przypisuje się zwykle według św. Mikołaja, najczęściej 6 grudnia. Podsumowując: etymologia jest jasna, ale brak danych potwierdzających szerokie, historyczne użycie formy Nikoła w Polsce.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
