Nika

Znaczenie

Nika to żeńskie imię funkcjonujące w polszczyźnie zarówno jako samodzielne, jak i – częściej – jako hipokorystyk wielu imion zakończonych na -nika: Weronika, Monika, Dominika oraz Nikola; w tradycji wschodniosłowiańskiej skrótem Nika bywa zwłaszcza Weronika. Etymologicznie wiąże się z grec. Níkē „zwycięstwo”, imieniem bogini Nike, a szerzej z rodziną imion o rdzeniu nik‑ „zwyciężać” (por. Nikolaos, Niketas); w językach południowosłowiańskich Nika służy też jako forma skrócona od Nikolina i Nikoleta. W dawnych źródłach grecko‑łacińskich spotyka się wariant Nica, jednak w polskiej praktyce imienniczej nie utrwalił się on jako odrębna forma. W Polsce Nika nie jest poświadczona jako imię metrykalne w średniowieczu ani w staropolszczyźnie; pojawia się sporadycznie w XX wieku, a wyraźniejszy wzrost nadawań notuje się od lat 90. i 2000., co wiąże się z modą na krótkie, dwusylabowe imiona i zjawiskiem internacjonalizacji. Nadal pozostaje imieniem rzadkim na tle spokrewnionych Nikoli oraz klasycznych Weroniki i Moniki i częściej funkcjonuje jako forma potoczna niż oficjalna. Brakuje ugruntowanej tradycji liturgicznej i własnego terminu imienin; zwyczajowo obchodzi się je wraz z imieniem macierzystym (Weroniki, Moniki, Dominiki, Nikoli). Warto dodać, że poza Polską Nika występuje także jako imię niezależne, a w niektórych kulturach bywa męskie (np. w Gruzji), co wpływa na jego współczesne, wielokulturowe odbieranie.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco