Nadia
Znaczenie
Nadia to imię żeńskie o dwojakim rodowodzie, z których w Polsce dominuje linia słowiańska: jest to hipokorystyczna forma imienia Nadeżda (ros. Надежда) i jego polskiego odpowiednika Nadzieja, wywodzących się z prasłowiańskiego *naděja ‘nadzieja’ i czasownika ‘mieć nadzieję’; w tradycji wschodniosłowiańskiej funkcjonują też pieszczotliwe postaci Nadja/Nadya, Nadenka czy Nadiusza. Równolegle istnieje niezależna etymologia arabska: Nādiyya/Nādiya bywa tłumaczona jako ‘delikatna, czuła’ lub ‘ta, która woła’, jednak w polszczyźnie imię Nadia zazwyczaj interpretowane jest w kluczu słowiańskim. Jako samodzielne imię metrykalne w Polsce upowszechniło się dopiero w drugiej połowie XX wieku i wyraźnie zyskało na popularności od lat 90., z silnym wzrostem w pierwszych dwóch dekadach XXI wieku; dziś pozostaje rozpoznawalne i częste, niekiedy częstsze w regionach wschodnich i w środowiskach związanych z tradycją prawosławną lub greckokatolicką. Starsze polskie metryki rzadko notują Nadię, częściej występuje historyczna Nadzieja; danych o starszych wariantach staropolskich Nadii zasadniczo brak. Do odpowiedników i wariantów należy m.in. Nadzieja, Nadeżda, białor. Nadzeya, ukr. Nadiia/Nadiya, niem. i skand. Nadja, a we francuszczyźnie spokrewnione Nadège. W polskiej tradycji imieniny Nadii nie mają odrębnej daty; bywają łączone z imieninami Nadziei, najczęściej we wrześniu przy wspomnieniu świętych Wiary, Nadziei i Miłości. Zdrobnienia używane w Polsce to m.in. Nadusia, Nadzia i Nadka.
Imieniny
30 wrzesień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
