Mykoła
Znaczenie
Mykoła to polska transkrypcja ukraińskiego imienia Микола (standardowa łacińska forma ukraińska: Mykola), odpowiednika polskiego Mikołaj i wspólnego dla całej rodziny imion pochodzących od greckiego Nikolaos, złożenia nike ‘zwycięstwo’ i laos ‘lud’, interpretowanego jako ‘zwycięstwo ludu’ lub ‘ten, który niesie zwycięstwo ludowi’. Na ziemie ruskie imię trafiło przez tradycję bizantyjską i cerkiewnosłowiańską, co ukształtowało wschodniosłowiańskie warianty Mykola, Mikola oraz dawny Mikula. W polszczyźnie zapis z ł (Mykoła) odzwierciedla przyjętą w transkrypcji wschodniosłowiańskiego l/ł oraz zwyczaj polonizowania imion własnych; nie jest to forma ukraińskiej romanizacji urzędowej. Historyczne polskie źródła średniowieczne notują przede wszystkim formę Mikołaj, natomiast bezpośrednich, jednoznacznych poświadczeń formy Mykoła w dawnych aktach polskich brakuje; pojawia się ona raczej w XIX–XX‑wiecznych tekstach etnograficznych i kresowych oraz w transliteracjach imion z dokumentów cerkiewnych. W kręgu ukraińskim popularne są zdrobnienia Kolia/Kolja, Kola, Mykolka; w polskim otoczeniu częściej funkcjonuje równolegle Mikołaj. W Polsce imię Mykoła jest rzadkie i spotykane głównie w społecznościach ukraińskich, łemkowskich i wśród osób o pochodzeniu wschodniym, a jego użycie wzrosło wraz z nowszymi falami migracyjnymi; w rejestrach może występować również jako Mykola zgodnie z paszportową transliteracją. Tradycyjnie dzień patronalny łączy się ze św. Mikołajem z Miry: w katolickiej Polsce 6 grudnia, w tradycji greckokatolickiej i prawosławnej zwykle 19 grudnia.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
