Mónika
Znaczenie
Imię Mónika to węgierska pisownia imienia Monika, rozpowszechnionego w chrześcijańskiej Europie dzięki kultowi św. Moniki z Hippony (IV w.), matki św. Augustyna. Etymologia pozostaje niepewna: bywa wywodzone od greckiego mónos ‘jedyny, samotny’, od łacińskiego monere ‘napominać, radzić’ (często ocenianego jako wtórna, ludowa reinterpretacja), a także z języków północnoafrykańskich (punickich/berberyjskich), co dobrze koresponduje z pochodzeniem świętej; brak jednak rozstrzygającego dowodu na którąkolwiek z tych hipotez. W tradycji łacińskiej notuje się formy Monica i Monnica; w językach nowożytnych utrwaliły się m.in. Monika (pol., niem., cz., słow.), Monica (ang., wł.), Mónica (hiszp.), Monique (fr.), zaś węgierskie Mónika oznacza długość samogłoski ó. W Polsce formą kanoniczną jest Monika, bardzo popularna zwłaszcza od lat 70. do 90. XX wieku; wariant z akcentem, Mónika, pojawia się sporadycznie jako bezpośredni zapis węgierski, zwykle w rodzinach z węgierskimi związkami lub upodobaniami. Ponieważ polskie ó oznacza głoskę u, zapis Mónika bywa w polszczyźnie odbierany jako nienaturalny i potencjalnie mylący fonetycznie, co ogranicza jego użycie. Rejestry statystyczne przeważnie nie wyodrębniają Móniki od Moniki, dlatego brak wiarygodnych danych historycznych o częstotliwości tego wariantu w Polsce. Imieniny obchodzi się zazwyczaj 27 sierpnia, zgodnie ze wspomnieniem św. Moniki, niezależnie od pisowni.
Imieniny
6 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
