Mieszko

Znaczenie

Mieszko to staropolskie imię męskie, najsilniej kojarzone z Mieszkiem I, władcą Polan z drugiej połowy X wieku. Jego etymologia pozostaje sporna i nie ma jednoznacznego rozstrzygnięcia. Przeważa pogląd, że jest to hipokorystyk z przyrostkiem -ko od nieatstowanego wprost dwuczłonowego imienia prasłowiańskiego z rdzeniem mśc- ‘mścić’ (porównywanego z Mścisławem czy Mścigniewem). Popularne w dawnej historiografii wyprowadzenie od miecza i rzekomej formy Mieczysław to erudycyjna, późnośredniowieczna reinterpretacja, rozpowszechniona zwłaszcza za sprawą Jana Długosza, dziś w onomastyce odrzucana jako wtórna. W najstarszych źródłach łacińskich spotyka się zapisy Mesco, Misico, Mescho, w polskich rocznikach również formy typu Miessco; w źródłach ruskich notowane bywa Мешко. W piastowskiej tradycji dynastycznej imię nosili m.in. Mieszko I, Mieszko II, Mieszko III zwany Stary, a wśród książąt śląskich Mieszko Plątonogi i Mieszko Otyły. Poza kręgiem książęcym było w średniowieczu raczej rzadkie, w czasach nowożytnych niemal zanikło, by powrócić w XIX–XX wieku wraz z romantycznym zainteresowaniem przeszłością i w ostatnich dekadach z modą na imiona słowiańskie; współcześnie pozostaje używane, choć niezbyt częste, wybierane z uwagi na brzmienie i silne skojarzenia historyczne. Imię nie ma kanonicznego patrona, więc daty imienin są umowne. Na gruncie słowiańskim sufiks -ko ma charakter zdrabniający i hipokorystyczny, podobnie jak w Leszek czy Bolko, co tłumaczy pierwotnie przydomkowy charakter formy Mieszko; brak jednak twardych dowodów na jej pierwotny pełny dwuczłon, a rekonstrukcje pozostają hipotetyczne.

Imieniny

1 styczeń

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco