Melecjusz

Znaczenie

Melecjusz to polska forma imienia wywodzącego się z greckiego Meletios, od rzeczownika melētē i czasownika meletaō, oznaczających troskę, staranie, ćwiczenie, praktykę i studium; etymologicznie imię bywa interpretowane jako „ten, który pilnie się ćwiczy” lub „gorliwy w studiach”. Do łaciny przeszło jako Meletius, a do języków wschodniosłowiańskich jako Мелетий (ukr. i ros. Meletij); w innych tradycjach spotyka się formy Melezio (wł.) i Mélèce (fr.). W języku polskim zakończenie -usz jest regularnym odpowiednikiem łacińskiego -ius, stąd postać Melecjusz ugruntowana w piśmiennictwie religijnym. Imię znane jest za sprawą św. Melecjusza z Antiochii (IV w.), czczonego przede wszystkim w Kościołach wschodnich; w polskiej historii pojawia się m.in. u metropolity i uczonego Melecjusza Smotryckiego (XVII w.). W dawnych zapisach spotykane są warianty łacińskie Meletius oraz polonizacje typu Melecjus, sporadycznie też wpływowe transkrypcje wschodnie Meletij; bywa mylone z odrębnym imieniem Melicjusz (Melitius z Lykopolis). W Polsce imię pozostawało i pozostaje rzadkie, notowane głównie w środowiskach związanych z tradycją prawosławną i greckokatolicką na Kresach i Podlasiu; w statystykach współczesnych ma charakter śladowy. Dzień imienin bywa podawany różnie w zależności od kalendarza, najczęściej 12 lutego na pamiątkę biskupa z Antiochii. Brakuje bogatszych danych o dawnych zdrobnieniach i frekwencji w źródłach średniopolskich.

Imieniny

21 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco