Max

Znaczenie

Imię Max w polszczyźnie funkcjonuje przede wszystkim jako skrócona, hipokorystyczna forma imion wywodzących się z łacińskiego Maximus i Maximilianus, a więc głównie Maksym i Maksymilian; odpowiednikiem graficznie dostosowanym do polskiej ortografii jest częstszy zapis Maks. Rdzeń łaciński maximus ‘największy’ (o prasłowiańskich i indoeuropejskich odpowiednikach znaczeniowych ‘wielki’) stał się podstawą licznych form imiennych w chrześcijaństwie, czczonych przez wielu świętych Maksymów; kult św. Maksymiliana, zwłaszcza w Polsce za sprawą św. Maksymiliana Kolbego, umocnił popularność pełnej formy. Sam Maximilianus bywa etymologicznie wywodzony albo jako derywat od Maximus z przyrostkiem -ilianus, albo jako późnołacińska fuzja Maximus + Aemilianus; w literaturze onomastycznej kwestia ta pozostaje dyskutowana. W źródłach polskich brak wczesnych świadectw Max jako samodzielnego imienia; pojawia się raczej w dokumentach niemieckojęzycznych z terenów zaborów i w środowiskach germanofonicznych XIX–XX wieku jako skrót od Maximilian. W Polsce współcześnie Max występuje jako imię urzędowe, lecz zdecydowanie rzadziej niż spolszczony Maks; jego wybór motywowany jest często międzynarodową rozpoznawalnością i prostotą zapisu. Historyczne i regionalne warianty powiązane to m.in. Maksym, Maksymilian, rosyjski Maksim oraz niemieckie Max i Maximilian; w polszczyźnie potoczne zdrobnienia Maxa pokrywają się z tymi od Maksa (np. Maksiu), choć brak ugruntowanej tradycji odrębnych polskich hipokorystyk dla samego Maxa.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco