Martynian

Znaczenie

Martynian to rzadkie w Polsce imię męskie pochodzące z łacińskiego Martinianus, które jest formacją przymiotnikową od imienia Martinus, a więc wtórnie od teonimu Mars (rdzeń mart‑, znaczenie „należący do Marsa/Marcina”, „z rodu Marcina”). Sufiks ‑ianus w łacinie wskazuje przynależność lub pochodzenie, stąd znaczeniowo Martynian bywa rozumiany jako „należący do (św.) Marcina” lub „potomek Marcina”. W tradycji chrześcijańskiej imię utrwaliło się dzięki kilku świętym i męczennikom, m.in. rzymskim Procesowi i Martynianowi oraz pustelnikowi Martynianowi z Palestyny; w konsekwencji funkcjonują liczne odpowiedniki: łac. Martinianus, gr. Martinianos, ang. Martinian, fr. Martinien, hiszp. i port. Martiniano, wł. Martiniano, cz. i słow. Martinián, wschodniosłowiańskie Мартиниан/Мартиньян. W języku polskim utrwaliła się postać Martynian, sporadycznie spotyka się zapis z i: Martinian, pod wpływem obcych języków. Należy odróżnić to imię od podobnie brzmiącego Marcjan (łac. Marcianus), które ma inne pochodzenie od imienia Marcus. O użyciu Martynian w Polsce brakuje rozbudowanych danych historycznych i statystycznych; wydaje się, że występowało incydentalnie, głównie w kręgu hagiografii lub z pobudek religijnych. Nie figuruje w większości popularnych kalendarzy, choć bywa łączone z datą 2 lipca (św. Proces i Martynian) albo w tradycji wschodniej z 13 lutego. Współcześnie odbierane jest jako imię rzadkie, erudycyjne i archaizujące.

Imieniny

2 lipiec, 16 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco