Marina

Podobne: Marina, Mariña, Marína

Znaczenie

Marina to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od przymiotnika marinus „morski”, od mare „morze”, z podstawowym znaczeniem „ta, która należy do morza”. Nie jest etymologicznie tożsame z Marią, choć bywa z nią mylone w potocznej świadomości; ma własną, niezależną historię i kult świętych noszących to imię, m.in. Mariny z Antiochii i tzw. Mariny Mnicha, co sprzyjało jego rozprzestrzenieniu w tradycji grecko- i wschodniochrześcijańskiej. W świecie romańskim i słowiańskim utrwaliła się forma Marina (hisz., wł., port., rum.) oraz wschodniosłowiańska Марина, podczas gdy w polszczyźnie silną pozycję miała spolszczona Maryna, częsta w źródłach staropolskich i ludowych, także jako forma pokrewna wobec Marianny. W zapisach łacińskich z terenów Rzeczypospolitej można spotkać formę Marina, jednak w użytku codziennym dominowała Maryna; współczesna Marina w Polsce funkcjonuje głównie jako wariant międzynarodowy, częściej spotykany od końca XX wieku, wzmocniony wpływami kultury masowej i migracjami ze wschodu. Imieniny bywały notowane 17 lipca lub 18 czerwca w nawiązaniu do kalendarzy wschodnich, choć w polskich kalendarzach liturgicznych imię pojawia się rzadko. Zdrobnienia stosowane w polszczyźnie są niesystematyczne (np. Rina, Marinka), a sama forma może się asymilować do tradycyjnej Maryny. Dane ilościowe o dawnej frekwencji w Polsce są skąpe; pewne jest natomiast, że Marina pozostaje imieniem nienależącym do najpopularniejszych, ale rozpoznawalnym i czytelnym międzyjęzykowo.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco