Marika

Znaczenie

Marika to żeńska forma, która w polszczyźnie funkcjonuje przede wszystkim jako hipokorystyk od imienia Maria, lecz od drugiej połowy XX wieku bywa także używana jako imię samodzielne. Jej bezpośrednia droga do polskiego obiegu wiedzie przez języki sąsiednie i międzynarodowe: w węgierskim Marika to zdrobnienie od Mária, w greckim (Μαρίκα) również jest tradycyjnym pieszczotliwym wariantem Marii, a w fińskim i szwedzkim stała się imieniem popularnym w XX wieku. Rdzeń pozostaje ten sam co w Marii, wywodzący się z hebr. Mirjam/Maryam, o znaczeniu niepewnym (najczęściej przytacza się interpretacje „umiłowana/wywyższona”, „gorycz”, „pani”, rzadziej „morze gorzkie”). W polskim systemie nazw własnych naturalne jest tworzenie form z sufiksem -ika, stąd Marika harmonizuje z rodzimymi modelami słowotwórczymi; bliskie są jej gwarowe i kresowe postacie typu Maryka czy wschodniosłowiańska Marijka/Maryjka, a w południowosłowiańskim sąsiaduje z imieniem Marica. Warianty historyczne samej formy Marika w źródłach polskich są skąpo poświadczone; pojawia się raczej jako forma potoczna/zdrobniała, a jako oficjalne imię upowszechniła się dopiero w drugiej połowie XX wieku pod wpływem mody międzynarodowej. W Polsce jest to imię umiarkowanie rzadkie i nie należało do ścisłej czołówki najczęściej nadawanych; tendencja wskazuje na krótkotrwały wzrost popularności w latach 80.–90. i spadek w ostatnich dwóch dekadach. Nie ma odrębnych, tradycyjnie utrwalonych imienin; najczęściej obchodzi się je razem z Marią. Brakuje danych o szerszym użyciu w epoce dawnej.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco