Marianna

Znaczenie

Imię Marianna łączy dwa wielkie filary chrześcijańskiej tradycji imienniczej: Marię i Annę, i powstało jako nowożytne złożenie utrwalone w kręgu łacińsko-katolickim, szczególnie po Soborze Trydenckim, gdy popularne stały się kombinacje maryjne i podwójne imiona. Etymologicznie człon Maria wywodzi się z hebrajskiego Mirjam, którego pierwotne znaczenie pozostaje sporne (w literaturze proponuje się m.in. „umiłowana przez Boga”, „gorycz”, „wysokość”), natomiast Anna pochodzi od hebrajskiego Channáh, ‘łaska, wdzięk’. W polszczyźnie Marianna jest poświadczona od czasów nowożytnych, z nasileniem od XVII–XVIII wieku, obecna zarówno wśród szlachty, mieszczan, jak i ludności wiejskiej; w metrykach napotkać można dawne zapisy Marjanna, Maryanna, Marjanna czy rzadziej Marjana, wynikające z ówczesnych zwyczajów ortograficznych i wpływów dialektalnych. Funkcjonowały rozmaite zdrobnienia i hipokorystyki, takie jak Mania, Maryna, Marysia, Marianka czy Mańka, przy czym Maryna bywała także niezależnym odpowiednikiem Marii lub Mariny, co sprzyjało wymienności form. W XX wieku imię częściowo ustąpiło prostszemu Maria, zachowując jednak żywotność w tradycji rodzinnej i na wsi; w XXI wieku notuje umiarkowany powrót w modzie na imiona „retro”. W innych językach istnieją bliskie warianty Marianne, Mariana czy Marianna, ale w polskiej normie Marianna uchodzi za samodzielne imię z kilkoma możliwymi terminami imienin zależnymi od kalendarza. Brakuje jednoznacznego wskazania najstarszego polskiego zapisu; dane źródłowe są rozproszone.

Imieniny

2 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco