Marharyta

Znaczenie

Marharyta to wschodniosłowiańska, przede wszystkim ukraińska i białoruska forma imienia znanego w polszczyźnie jako Małgorzata, wywodząca się z łacińskiego Margarita i greckiego Margarites ‘perła’. Utrwalone h oddaje głoskę ukraińskiego i białoruskiego г, stąd różnica wobec rosyjskiej postaci Margarita. Etymologia sięga prawdopodobnie irańskiego marvārīd/marvarit ‘perła’, zapośredniczonego przez języki Bliskiego Wschodu do greki, a dalej do łaciny i tradycji chrześcijańskiej. W kręgu słowiańskim równoległe są formy: cerkiewnosłowiańska Маргарита, rosyjska Margarita, ukraińska Маргарита (transliterowana jako Marharyta) i białoruska Маргарыта (również Marharyta); zachodniosłowiańskie odpowiedniki to polska Małgorzata, czeska i słowacka Markéta/Margita. W Polsce imię Marharyta nie ma historycznej tradycji staropolskiej; pojawia się współcześnie głównie u osób pochodzenia ukraińskiego lub białoruskiego, bywa też adaptowane urzędowo do postaci Małgorzata lub Margarita. Brakuje szczegółowych danych historycznych o jego frekwencji w dawnych źródłach polskich; w statystykach współczesnych pozostaje bardzo rzadkie. Zdrobnienia spotykane w środowiskach wschodniosłowiańskich to przede wszystkim Rita oraz formy typu Margarytka, w Polsce praktycznie używa się skrótu Rita. Imię dziedziczy katolicko‑prawosławną hagiograficzną tradycję św. Małgorzaty (m.in. Antiocheńskiej, Szkockiej), a jego semantycznym symbolem jest „perła”. W polszczyźnie imieniny obchodzi się zwyczajowo razem z Małgorzatą.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco