Lutosław
Znaczenie
Lutosław to rzadkie, staropolskie imię dwuczłonowe o budowie typowej dla słowiańszczyzny: pierwszy człon luto- wywodzi się od prasłowiańskiego ljut- ‘srogi, zajadły, gwałtowny, nieustępliwy’, a drugi -sław od ‘sława, sławić’. Imię można więc interpretować jako ‘ten, który zdobywa sławę zaciętością’ lub ‘sławny z nieustępliwości’, przy czym nacechowanie semantyczne członu luto- w dawnych imionach wojowniczych miało raczej waloryzację dodatnią (dzielność, tęgość charakteru). Z tym samym przymiotnikiem etymologicznie wiąże się polski „luty” (miesiąc i ‘srogi’), co nie oznacza jednak pochodzenia imienia od nazwy miesiąca. Historyczne poświadczenia Lutosława w źródłach polskich są bardzo skąpe; w literaturze onomastycznej notuje się formy zapisywane po łacinie jako Lutoslaus/Lutoslavus, a wariant graficzny bez znaków diakrytycznych to Lutoslaw; za prawdopodobny uchodzi też wariant Lutysław. Odpowiedniki międzysłowiańskie to m.in. serb.-chorw. Ljutoslav i wschodniosłow. Lyutoslav, a formą żeńską w polszczyźnie jest Lutosława. Diminutywy mogą przybierać postacie Lutek, Lutko lub ogólniejsze Sławek, choć te ostatnie nie są dla tego imienia typowe. Imię nie ma patrona i nie figuruje w zwyczajowych kalendarzach imienin. We współczesnej Polsce jego użycie jest jednostkowe i ma charakter archaizujący lub neosłowiański; częściej spotyka się je jako element toponimów i nazwisk pochodnych. Brak szerszych danych zarówno o średniowiecznej frekwencji, jak i o stabilnych wariantach historycznych.
Imieniny
26 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
