Ludwika

Znaczenie

Ludwika to żeńska forma imienia Ludwik, wywodząca się ze starogermańskiego złożenia hlūd ‘sławny, głośny’ i wīg ‘walka, wojownik’, co w sensie dosłownym daje „sławna w boju”. Do polszczyzny trafiła poprzez średniowieczne łacińskie Ludovicus/Ludovica oraz nowożytne wpływy niemieckie i francuskie (Ludwig/Luise, Louis/Louise); polska forma żeńska utrwaliła się jako Ludwika, równoległa wobec zapożyczonej z francuskiego Luizy, przy czym Luiza bywa traktowana jako oddzielny wariant kulturowy. Imię jest poświadczone w Polsce co najmniej od XVII wieku, wzmacniane przez kontakty dynastyczne i prestiż dworu; rozgłosu nadały mu m.in. królowa Ludwika Maria Gonzaga oraz magnackie rody, jak Radziwiłłowie (Ludwika Karolina). W XIX wieku, w dokumentach metrykalnych z ziem pod zaborami, spotyka się różne zapisy odzwierciedlające język administracji: Ludwika, Ludovika, Ludowika, a także niemieckie Luise lub francuskie Louise; w polszczyźnie potocznej utrzymała się postać Ludwika. Zdrobnienia i formy pieszczotliwe to przede wszystkim Ludka, Ludwisia, Wika i Luśka; rzadziej Lusia, częściej kojarzona z Łucją, co może prowadzić do nieporozumień w lekturze starych akt. W XX wieku imię stopniowo traciło popularność, choć zachowywało ciągłość użycia (np. znana pedagog Ludwika Wawrzyńska), a współcześnie występuje umiarkowanie rzadko, z zauważalnym, choć niewielkim odrodzeniem w nurcie powrotu do klasyki. Niesie konotacje siły, tradycji i europejskiego dziedzictwa.

Imieniny

31 styczeń, 15 marzec, 20 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco