Longin

Znaczenie

Imię Longin wywodzi się z łacińskiego cognomen Longinus, utworzonego od przymiotnika longus „długi, wysoki” za pomocą sufiksu -inus, typowego dla nazw rodowych i przydomków w świecie rzymskim. Przez grekę kościelną zapisywano je jako Longinos/Λογγῖνος, skąd rozpowszechniło się w tradycji chrześcijańskiej. Najsilniejszym nośnikiem popularności imienia był kult św. Longina, imieniem tym tradycyjnie nazywanego rzymskiego setnika, który przebił włócznią bok Chrystusa i miał się nawrócić; hagiografia łączy też to imię z męczennikami z Kapadocji. Na ziemiach polskich imię notowane jest od późnego średniowiecza w dokumentach łacińskich jako Longinus, a w formie spolszczonej Longin; brak jednak obfitych, ciągłych danych źródłowych pozwalających na precyzyjne datowanie najstarszych zapisów. W staropolszczyźnie funkcjonowała żeńska postać Longina, dziś już marginalna, oraz zdrobnienia typu Longinek. Warianty międzyjęzykowe to m.in. Longinus (łacina), Longin (języki słowiańskie wschodnie), Longino (włoski i hiszpański), Longin (francuski), co sprzyjało przenikom w dobie Rzeczypospolitej wielowyznaniowej, zwłaszcza na Kresach. Użycie w Polsce miało charakter elitarny i kościelny, z okresowymi ożywieniami w czasach nowożytnych i w XIX wieku, lecz od drugiej połowy XX wieku imię należy do rzadko nadawanych. Współcześnie Longin występuje sporadycznie, budząc skojarzenia archaiczne lub hagiograficzne; utrwalił się jednak w nazwiskach pochodnych typu Longinowski i w pamięci o kilku znanych nosicielach z życia publicznego.

Imieniny

15 marzec, 24 kwiecień, 24 czerwiec, 3 lipiec, 7 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco