Liubov

Znaczenie

Liubov to wschodniosłowiańskie imię żeńskie, kalka semantyczna greckiego Agapē, utworzone w kręgu słowiańskiej kultury cerkiewnej jako abstrakt „miłość” obok pary imion-cnót Wiera i Nadzieżda. Etymologicznie wywodzi się z prasłowiańskiego rdzenia *ljub- „lubić, miły”, a w staro- i cerkiewnosłowiańskim funkcjonowało jako ljubovĭ „miłość, caritas”. W rosyjskim występuje forma Любовь z akcentem na ostatniej sylabie i finalnym -v’, w ukraińskim Любов (Liubov), w białoruskim Любоў (Liuboŭ); odpowiadają im łacińskie transliteracje Lyubov, Liubov, Ljubov oraz rzadziej Lubow w dawnych zapisach niemieckich i polskich. Powszechne zdrobnienia to Luba, Ljuba/Lyuba, Lubusia, Lubaszka, znane także w polszczyźnie jako formy spieszczające. Kulturowo imię wiąże się z męczeństwem sióstr Wiary, Nadziei i Miłości oraz ich matki Zofii; w tradycji prawosławnej dzień pamięci przypada 17 września (w Kościele używającym kalendarza juliańskiego obchód wypada 30 września kalendarza gregoriańskiego). W Polsce imię nie jest historycznie zakorzenione w onomastyce rodzimej i pozostaje rzadkie; pojawia się głównie w środowiskach białoruskich, ukraińskich, rosyjskich oraz u staroobrzędowców, a w rejestrach noworodków odnotowywane bywa sporadycznie. Brakuje obszernych, jednolitych danych liczbowych o jego frekwencji; spotykane są warianty zapisu Liubov, Lyubov, Ljubow i Lubow, przy czym praktyka urzędowa w Polsce zazwyczaj odzwierciedla transliterację z konkretnego języka nosicielki.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco