Linda

Znaczenie

Imię Linda ma złożone pochodzenie i kilka równoległych ścieżek etymologicznych. W tradycji germańskiej powstało jako skrócona forma dłuższych imion żeńskich zakończonych na -linde, takich jak Sieglinde, Gerlinde, Dietlinde czy Adelinde; element lind/linde w staro-wysokoniemieckim oznaczał zarówno „łagodny, miękki”, jak i „lipę” (drzewo, z którego wytwarzano tarcze), co niosło konotacje łagodności i ochrony. Niezależnie od tego w obszarze hiszpańsko‑ i portugalskojęzycznym jego popularność wzmocniło zbieżne brzmieniowo przymiotnikowe linda „piękna, urodziwa”, przez co imię bywało odbierane jako komplement. W krajach anglojęzycznych upowszechniło się w XIX–XX wieku, z wariantami pisowni Lynda i potocznym zdrobnieniem Lindy. W Polsce imię to nie należy do tradycyjnego repertuaru chrześcijańskiego i nie ma utrwalonego kultu świętej o tym imieniu; w dawnych metrykach pojawia się sporadycznie, głównie w środowiskach związanych z niemieckojęzycznym kręgiem kulturowym na ziemiach zachodnich i północnych. Po 1945 roku pozostawało rzadkie, a po 1989 roku bywa nadawane okazjonalnie pod wpływem mody międzynarodowej, jednak nadal nie jest imieniem częstym. Brakuje bogatej, własnej tradycji zdrobnień polskich; używane są formy analogiczne do ogólnych reguł: Lindka, Lindusia, Lindzia, czasem Lindi, przy czym wariant Lynda występuje marginalnie. Imieniny nie są jednoznacznie ustalone w polskich kalendarzach, dlatego wybiera się je umownie lub wiąże z datami imion pokrewnych.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco