Lina

Znaczenie

Imię Lina ma charakter wieloźródłowy i w polszczyźnie funkcjonuje przede wszystkim jako hipokorystyk, czyli skrócenie od imion zakończonych na -lina, takich jak Karolina, Paulina, Ewelina, Adelina, Angelina czy Celina; powstaje przez apokopę, to jest odcięcie początkowej części imienia i pozostawienie końcówki -lina. Z tego względu jego etymologia jest wtórna i zależna od imienia macierzystego (germ. Karl, łac. Paulus, germ. adal, gr. angelos i in.). Równolegle Lina bywa imieniem samodzielnym w tradycjach romańskich, germańskich i skandynawskich jako skrócenie imion na -lina, w świecie arabskim natomiast (Lina/Leena) kojarzona jest z arabskim līn „delikatność, miękkość” i bywa interpretowana także w odniesieniu do nazwy palmy daktylowej. W krajach bałtyckich spotyka się Lina jako litewskie imię żeńskie, łączone z linas „len”. W Polsce notowana była sporadycznie już w XIX–XX wieku w metrykach jako forma zdrobniała, natomiast jako imię samodzielne zyskuje na popularności dopiero w XXI wieku, wpisując się w modę na krótkie, łatwe międzynarodowo formy; pozostaje jednak rzadziej wybierana niż spokrewniona Lena czy pełne formy na -lina. Brak utrwalonego patrona i stałej daty imienin; zwyczajowo obchodzi się je z imionami macierzystymi, sporadycznie 23 września przez skojarzenie z papieżem Linusem, co nie jest polską normą. Warianty pieszczotliwe to m.in. Linka; pisownia Lyna pojawia się marginalnie. Jeśli chodzi o wczesne polskie użycia, dokumenty są nieliczne i niejednoznaczne.

Imieniny

21 wrzesień, 23 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco