Leïla
Znaczenie
Imię Leïla wywodzi się z arabskiego Laylā/Lejlā (ليلى), żeńskiej formy od rzeczownika layl ‘noc’; semantycznie bywa interpretowane jako „noc, ciemność nocy”, wtórnie także „ta o urodzie ciemnej jak noc”. Rozgłos zyskało dzięki słynnym wersjom poematu o Layli i Majnunie (zwłaszcza u Nizamiego), skąd przeszło do szerokiego obiegu w kulturach muzułmańskich: w perskim (Leyli/Leylā), tureckim i azerskim (Leyla), na Bałkanach w bośniackim jako Lejla. W Europie Zachodniej utrwaliła się pisownia francuska Leïla, gdzie znak trema nad ï sygnalizuje rozdzielenie samogłosek e i i; poza tym funkcjonują warianty Layla, Laila, Leila, Leyla, Lejla. W polszczyźnie imię to nie ma tradycji staropolskiej ani hagiograficznej i nie posiada ustalonej daty imienin. W rejestrach w Polsce spotyka się głównie formy Leila i Lejla; zapis z ï jest marginalny i bywa upraszczany w dokumentach. Wymowa potoczna skłania się ku [lejla], co sprzyja „spolszczonej” grafii Lejla. Użycie w Polsce pozostaje rzadkie, wyraźniej rośnie dopiero od przełomu XX i XXI wieku pod wpływem mody na imiona międzynarodowe, kontaktów z kulturą francuską i turecką oraz popkultury (motyw Layli). Brakuje wiarygodnych danych o starszej obecności w Rzeczypospolitej; wcześniejsze występowanie w środowiskach tatarskich jest możliwe, lecz nieudokumentowane. W polskim obiegu zdarzają się zdrobnienia Lela, Lejla, Lejlinka.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
