Lea
Znaczenie
Imię Lea ma pochodzenie biblijne: odpowiada hebrajskiemu Le’a (לֵאָה), imieniu żony patriarchy Jakuba i starszej siostry Racheli. Etymologia jest niepewna; najczęściej wywodzi się je od hebrajskiego czasownika oznaczającego „być zmęczonym”, czasem wskazuje się też związek z akadyjskim słowem na „krowę/dzikie bydło”, co bywa interpretowane symbolicznie. W Septuagincie i Wulgacie pojawia się zapis Λεία/Lia, skąd w tradycji łacińskiej funkcjonują warianty Lea i Lia; w językach nowożytnych spotyka się formy Lea, Leah (ang.), Léa (fr.), a w dokumentach dawnej Rzeczypospolitej również Leja lub Leia, zwłaszcza w zapisie jidyszowych i polonizowanych form żydowskich. Na ziemiach polskich imię to obecne było od średniowiecza przede wszystkim w społecznościach żydowskich; wśród chrześcijan pozostawało rzadkie, choć wspierane przez kult św. Lei Rzymskiej z IV wieku, wspominanej 22 marca. Współcześnie w Polsce standardową formą jest Lea, wymawiana [le-a]; pisownia Leah bywa notowana, lecz uchodzi za obcą, a Lia traktowana jest jako wariant łaciński o częściowo niezależnej motywacji. Dane ilościowe są fragmentaryczne, ale po 2010 roku obserwuje się wyraźny, choć wciąż umiarkowany wzrost nadawań, zwykle w skali kilkudziesięciu do około stu kilkudziesięciu rocznie. Imię jest krótkie, międzynarodowe i czytelnie osadzone w tradycji biblijnej, co sprzyja jego użyciu we współczesnej Polsce.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
