Laurentyna

Znaczenie

Laurentyna to rzadkie w Polsce żeńskie imię uczonej proweniencji, utworzone na gruncie polszczyzny jako żeńska forma imion z członem Laurent-, analogicznie do dobrze znanej Florentyny. Etymologicznie wiąże się z łacińskim Laurentius/Laurentinus, pierwotnie oznaczającym „mieszkańca Laurentum” w Lacjum; już w starożytności i w tradycji chrześcijańskiej łączono je także ludowo z laurus, czyli „wawrzynem”, symbolem zwycięstwa i chwały, co daje znaczenia typu „uwieńczona wawrzynem”. W polskiej tradycji podstawowym odpowiednikiem męskim Laurentiusa jest Wawrzyniec, natomiast formy typu Laurenty czy Laurentyn pozostawały marginalne i książkowe, stąd żeńska Laurentyna nie wytworzyła silnej ciągłości w metrykach. Brakuje danych o jej szerszym występowaniu w dawnych źródłach; sporadyczne notacje pojawiają się dopiero w XIX–XX wieku jako zapośredniczenie łacińsko-francuskie. Za warianty historyczne i pokrewne uznaje się łacińskie Laurentia/Laurentina, hiszpańskie Laurencia, francuskie Laurentine i włoskie Laurenza; w polszczyźnie notuje się też Laurencję, choć równie rzadko. Hipokorystyki mogłyby przybrać postać Tyna, Tyńka, Rena lub Renia, przy czym nie należy utożsamiać Laurentyny z częściej spotykaną Laurą, która etymologicznie pochodzi bezpośrednio od laurus. W Polsce imię to pozostaje bardzo mało popularne, zwykle nie figuruje w kalendarzach; jeśli jest używane, imieniny bywa się łączyć z dniem św. Wawrzyńca 10 sierpnia, choć brak w tym względzie utrwalonej tradycji.

Imieniny

17 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco