Laurencja

Znaczenie

Laurencja to polska, uczona adaptacja łacińskiej formy Laurentia, żeńskiego odpowiednika Laurentius. Rdzeń imienia wywodzi się pierwotnie od nazwy italskiego miasta Laurentum, stąd znaczenie „pochodząca z Laurentum”, a wtórnie, przez ludową etymologię i grę skojarzeń, łączony bywa z laurus, czyli „laurem, wawrzynem”, co sprzyja interpretacji „ukoronowana wawrzynem, chwalebna”. Zmiana sufiksu –ntia > –ncja odpowiada regularnym polskim przekształceniom w imionach uczonych (por. Clementia > Klemencja), więc Laurentia dała polskie Laurencja. W piśmiennictwie dawnym notuje się także ortograficzny wariant Laurencya, a w zapisach łacińskich metryk pozostaje forma Laurentia; poza Polską bliskie odpowiedniki to hiszpańska Laurencia (znana z literatury Złotego Wieku), włosko‑hiszpańska Lorenza oraz francuska żeńska Laurence. W Polsce imię to nie weszło do szerszego obiegu: brak stabilnej tradycji kultu świętej Laurencii w kalendarzach, a praktyka nadawcza pozostawała sporadyczna i marginalna, zwykle pod wpływem łacińskich formularzy chrzcielnych w XVIII–XIX wieku; w XX i XXI stuleciu występuje jednostkowo i ustępuje popularniejszej Laurze czy międzynarodowym formom typu Lora. Imienin Laurencja zazwyczaj nie posiada w nowoczesnych kalendarzach; bywa ewentualnie łączona z dniem św. Wawrzyńca (10 sierpnia) przez analogię do męskiego Laurentius/Wawrzyniec. Brak utrwalonych polskich spieszczeń specyficznych dla tej formy; potoczne skróty, jeśli się pojawiają, naśladują raczej wzorce Laura/Lora.

Imieniny

2 kwiecień, 8 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco