Laura

Znaczenie

Laura to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się bezpośrednio od słowa laurus, czyli „wawrzyn, laur”, drzewa kojarzonego w świecie grecko‑rzymskim z triumfem, chwałą i poezją (wieniec laurowy, laureat). Nie jest to żeński odpowiednik imienia Wawrzyniec (łac. Laurentius „z Laurentum”), choć późniejsza tradycja kulturowa związała oba nurty znaczeniowo przez motyw lauru. Jako imię osobowe Laura poświadczona jest już w późnym antyku i w średniowieczu; jej kult wspierały m.in. św. Laura z Kordoby (IX w.), a niezwykłą karierę w Europie zapewniła jej sława Laury, muzy Petrarki, której sonety spopularyzowały imię szczególnie w kręgu romańskim i dalej na północ. W polszczyźnie funkcjonuje od co najmniej XVIII wieku, silnie obecna w literaturze sentymentalnej (Laura i Filon Franciszka Karpińskiego), lecz w dokumentach metrykalnych dawnej Rzeczypospolitej pojawia się raczej sporadycznie; brak pełnych danych liczbowych dla epok wcześniejszych. W XX wieku pozostawała umiarkowanie rzadka, po 1989 roku przeżyła wyraźny wzrost frekwencji i obecnie utrzymuje stabilną, średnią popularność, bez pozycji w ścisłej czołówce. Warianty i formy pochodne obejmują m.in. Laure (fr.), Lauren i Laurie (ang.), Lore i Lora (niem. i polszcz.), a także Lauretta/Laureta; Lara bywa skróceniem Laury w niektórych tradycjach, choć ma też odrębne etymologie. Polskie zdrobnienia to najczęściej Lora, Lorka, Laurka i Laurcia; imieniny występują w kalendarzach w kilku różnych terminach.

Imieniny

17 czerwiec, 19 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco