Łarysa
Znaczenie
Łarysa to polska, rzadsza odmiana imienia szerzej znanego jako Larysa/Larisa, które wywodzi się z greckiej nazwy Larisa, miasta w Tesalii; etymologia uchodzi za niepewną i bywa łączona z przedgreckim (pelazgijskim) wyrazem o znaczeniu „twierdza, cytadela” lub „miejsce na wzgórzu”. W mitologii greckiej pojawia się nimfa Larisa, a w tradycji chrześcijańskiej wschodniej czczona jest męczennica św. Larysa, co sprzyjało rozpowszechnieniu imienia w świecie prawosławnym. W językach wschodniosłowiańskich funkcjonują formy Larisa (ros.) i Larysa (ukr., biał.), a do polszczyzny trafiały one głównie przez kontakty z Kresami oraz nowsze migracje. W polskim użyciu utrwaliła się przede wszystkim forma Larysa, natomiast zapis Łarysa ma charakter spolszczający i spotykany jest rzadziej, zwłaszcza w kontekstach odnoszących się do białoruskich realiów onomastycznych; analogicznie w obiegu są warianty historyczne Larisa i łacińska Larissa. Hipokorystyki to najczęściej Lara, rzadziej Larysia lub Laryska. W Polsce imię należy do rzadkich: brak średniowiecznych czy staropolskich poświadczeń, a współcześnie notuje się je sporadycznie, zwykle w rodzinach o związkach z Ukrainą, Białorusią czy Rosją. Nie ma utrwalonego miejsca w łacińskich kalendarzach imion; w kalendarzach prawosławnych wspomnienie św. Larysy przypada wiosną (zwykle w marcu/kwietniu, zależnie od kalendarza). Pod względem stylistycznym Łarysa bywa odbierana jako imię wschodnie w brzmieniu, lecz o klasycznym, greckim rodowodzie.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
