Łarisa
Znaczenie
Imię Łarisa jest wariantem graficznym imienia znanego w językach słowiańskich przede wszystkim jako Larysa lub Larisa, pochodzącego ostatecznie od greckiego toponimu Larisa (Λάρισα), nazwy starożytnego miasta w Tesalii. Etymologia tego rdzenia jest niepewna: najczęściej łączy się go z przedgreckim podłożem językowym i znaczeniem „twierdza, wzgórze obronne”, rzadziej, raczej ludowo, z greckim laros „mewa”. Imię rozpowszechniło się w kręgu wschodniego chrześcijaństwa poprzez kult św. Larisy (męczennicy gockiej z IV w.), stąd jego duża frekwencja w rosyjskim, ukraińskim i białoruskim (Larisa/Larysa, zdrobniale Lara). W polszczyźnie utrwaliła się forma Larysa, zaś Larisa bywa używana w transliteracji z rosyjskiego lub w dokumentach cudzoziemek. Postać Łarysa pojawia się sporadycznie jako efekt naukowego przekładu białoruskiego twardego Л, natomiast pisownia Łarisa jest wyjątkowa i nienormatywna z perspektywy fonetyki polskiej, bo inicjalne Ł sugeruje wymowę z [w], niezgodną z tradycją i źródłosłowem. W Polsce imię (w którejkolwiek z form) notowane jest głównie od XX wieku, częściej po 1945 roku, w związku z kontaktami z kulturą wschodniosłowiańską; nie występuje w dawnych polskich kalendarzach i nie ma ugruntowanej daty imienin, choć w tradycji wschodniej wspomina się je w końcu marca lub na początku kwietnia. Zdrobnienia w polszczyźnie są nieliczne i wtórne; najczęściej funkcjonuje międzynarodowe Lara. Brakuje szczegółowych danych ilościowych dla wariantu Łarisa, ale można uznać go za rzadki i okazjonalny.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
