Kwieta

Znaczenie

Imię Kwieta należy w Polsce do form skrajnie rzadkich i słabo poświadczonych, a jego pochodzenie nie jest jednoznaczne. Najczęściej wskazuje się dwie możliwe drogi etymologiczne: łacińską i słowiańską. W pierwszej interpretacji Kwieta byłaby adaptacją łacińskiego Quieta, żeńskiej formy przymiotnika quietus ‘spokojny, cichy’; zapis z nagłosowym kw‑ dobrze odpowiada polskiej praktyce oddawania łacińskiego qu‑ (por. Kwiryn, Kwintylian). Brak jednak kultu świętej o tym imieniu w polskim kalendarzu, co tłumaczy marginalne rozprzestrzenienie. W ujęciu słowiańskim Kwieta może być hipokorystycznym skróceniem nazw od rdzenia kwiet‑/kwiat‑, związanego z ‘kwiatem’ i ‘kwitnieniem’, zwłaszcza od dawnych form typu Kwietochna czy rzadkiej w polszczyźnie, lecz paralele mającej w czeszczyźnie, postaci Kwiatosława/Kwietosława (por. czes. Květoslava, zdrob. Květka). Nie ma twardych dowodów źródłowych na regularne użycie Kwiety w dokumentach staropolskich; jeśli występowała, to raczej jako forma domowa lub regionalny skrót. W rejestrach powojennych imię praktycznie nie występuje, nie ma też ustalonej daty imienin i bywa traktowane jako twór archaizujący o semantyce „kwiatowej” albo „spokojnej”. Współcześnie mogłoby być rozumiane jako oryginalne, ale nietypowe, z możliwą fonetyczną wymową [kvjɛta] i sporadycznym myleniem z formami Kwietka lub Kwietna.

Imieniny

28 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco