Kunegunda

Znaczenie

Imię Kunegunda jest żeńskim imieniem pochodzenia staro-wysokoniemieckiego, złożonym z członów kuni/chunni ‘ród, plemię’ oraz gund ‘walka, bitwa’, co zwykle interpretuje się jako ‘ta, która walczy za ród’ lub ‘walka rodu’. Do Polski dotarło w średniowieczu za pośrednictwem kręgów kościelnych i dworskich, pod wpływem języka niemieckiego i czeskiego, i bywa poświadczane w dokumentach od XIII wieku, szczególnie w warstwach wyższych i w zakonach. Szczególną rolę w jego utrwaleniu odegrał kult świętych noszących to imię, a w Polsce zwłaszcza św. Kingi, żony Bolesława V Wstydliwego; polska Kinga uchodzi za węgierski wariant skrócony od Kunegundy i od końca XX wieku jest formą zdecydowanie popularniejszą. Historyczne warianty zapisu obejmują polskie Kunegunda i Kunegonda, łacińskie Cunegunda i Cunegundis oraz niemieckie Kunigunde; w polszczyźnie notowane są też zdrobnienia Gunda i Gunia, inne formy są rzadkie lub słabo poświadczone. W użyciu współczesnym Kunegunda należy do imion bardzo rzadkich; częściej spotyka się je w dawnych metrykach i w regionach o silniejszych kontaktach niemieckojęzycznych, jak Śląsk czy Pomorze, natomiast w Małopolsce tradycję podtrzymuje kult św. Kingi, choć praktycznie dominuje tam forma Kinga. W kalendarzach imieninowych Kunegunda przypada zazwyczaj 3 marca (św. Kunegunda z Luksemburga) i bywa łączona z 24 lipca, dniem św. Kingi. Semantycznie imię niesie skojarzenia z lojalnością rodową i męstwem.

Imieniny

3 marzec, 24 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco