Krescencjusz

Znaczenie

Krescencjusz to polska, uczona adaptacja łacińskiego imienia Crescentius, pochodzącego od przydomka Crescens, czyli imiesłowu czasu teraźniejszego od czasownika crescere ‘rosnąć, przybywać’. Znaczenie imienia można więc oddać jako ‘rosnący, pomnażający się’. Przejście do formy polskiej polegało na dostosowaniu łacińskiej końcówki -ius do wzorca -jusz, typowego dla wielu nazw pochodzenia kościelnego. Do polszczyzny imię weszło wraz z chrześcijaństwem i kultem kilku świętych noszących łac. Crescentius; w piśmiennictwie średniowiecznym spotyka się je przede wszystkim w łacińskich zapisach jako Crescentius, natomiast w wersji spolszczonej Krescencjusz funkcjonowało marginalnie, częściej w środowiskach zakonnych i duchownych niż wśród świeckich. W epoce nowożytnej i w XIX–XX wieku pozostawało rzadkie, dziś należy do imion praktycznie nieużywanych; dostępne rejestry statystyczne odnotowują co najwyżej jednostkowe nadania, a stałe zdrobnienia nie zdążyły się utrwalić. Warianty historyczne i graficzne są nieliczne; w dawnych drukach kościelnych spotyka się latynizowaną pisownię Crescencjusz, a jako formy pokrewne pojawiają się rzadko uczone skróty typu Krescens (od łac. Crescens). Żeńskim odpowiednikiem jest Krescencja (łac. Crescentia). Odpowiedniki zagraniczne to m.in. włoskie Crescenzo/Crescenzio, hiszpańskie Crescencio, portugalskie Crescêncio, francuskie Crescent oraz w tradycji wschodniosłowiańskiej Krescentij. Imieniny, jeśli się pojawiają, wiąże się z lokalnym wspomnieniem jednego z dawnych świętych o tym imieniu. Brak bogatszych polskich świadectw historycznych poza hagiografią i zapisami łacińskimi.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco