Kornél
Znaczenie
Kornél to węgierska forma imienia wywodzącego się z łacińskiego Cornelius, nazwy starego rodu rzymskiego gens Cornelia. Etymologia Corneliusa jest niepewna; bywa łączona ludowo z łacińskim cornu ‘róg’, ale część badaczy uznaje to za etymologię ludową lub wskazuje na możliwe pochodzenie etruskie, dziś nierozstrzygalne. W polszczyźnie funkcjonują przede wszystkim odpowiedniki Kornel i Korneliusz, przy czym Kornel jest skróceniem i adaptacją fonetyczną rozpowszechnioną w nowożytności pod wpływem kultu św. Korneliusza, papieża z III wieku. Forma węgierska Kornél, zapisywana z długim é, ma w Polsce charakter zapożyczenia kulturowego i ortograficznego; do 2015 roku przepisy rejestracyjne sprzyjały wersji bez znaków obcych, co w praktyce utrwalało postać Kornel. Po liberalizacji prawa dopuszczalne stało się nadawanie formy Kornél, lecz jej użycie pozostaje incydentalne i zwykle ogranicza się do rodzin o związkach węgierskich; w obiegu codziennym akcent często bywa opuszczany. Brakuje jednoznacznych danych historycznych o poświadczeniach formy Kornél w Polsce, a dostępne zestawienia statystyczne łączą ją z hasłem Kornel/Korneliusz. W tradycji polskiej imieniny przypisuje się temu kręgowi form 16 września, we wspomnienie św. Korneliusza. Historyczne i międzyjęzykowe warianty imienia to m.in. łacińskie Cornelius, polski Korneliusz i Kornel, francuskie Corneille, włosko-hiszpańskie Cornelio oraz rumuńskie Cornel; wszystkie odnoszą się do tego samego łacińskiego rdzenia.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
