Konstancja

Znaczenie

Konstancja to polskie imię żeńskie wywodzące się z łacińskiego Constantia, rzeczownika oznaczającego stałość, wytrwałość i wierność, utworzonego od przymiotnika constans ‘stały, niezmienny’ (czasownikowe źródło: constare ‘być trwałym’). Do polszczyzny trafiło za pośrednictwem łaciny kościelnej i tradycji chrześcijańskiej, gdzie nazwy cnót funkcjonowały jako imiona. W średniowiecznych i nowożytnych źródłach polskich notowane jest zarówno w formie zlatynizowanej Constantia, jak i w dawnej ortografii Konstancya; dzisiejsza postać Konstancja ustabilizowała się w polszczyźnie nowożytnej. Blisko spokrewnione są męskie imiona Konstanty (od łac. Constantius) i Konstantyn (od Constantinus), co sprzyjało ich obocznej obecności w tej samej tradycji imienniczej. W Polsce imię zyskało szczególną rozpoznawalność w XVII wieku za sprawą królowej Konstancji Austriaczki, a wśród znanych nosicielek warto wymienić Konstancję Czartoryską, poetkę Konstancję Benisławską czy śpiewaczkę Konstancję Gładkowską. Historycznie było to imię częstsze w kręgach szlacheckich i mieszczańskich; w XIX–XX wieku jego frekwencja wyraźnie spadła, po czym w ostatnich dekadach obserwuje się umiarkowaną modę na dawne formy, co przyniosło ograniczony, ale zauważalny powrót Konstancji. Odpowiedniki w innych językach to m.in. Constance (ang./fr.), Constanza (hiszp.), Costanza (wł.), Konstanze (niem.), Constança (port.). Imieniny pojawiają się w różnych kalendarzach w kilku terminach; dokładne daty zależą od przyjętego wykazu świętych i błogosławionych. Dokładnych danych statystycznych dla epok wcześniejszych brak.

Imieniny

18 luty, 17 lipiec, 19 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco