Konradyn

Znaczenie

Konradyn to polska adaptacja średniowiecznej formy łacińskiej Conradinus, utworzonej od imienia Konrad przez dodanie przyrostka -inus o wartości „należący do, potomny, młody”, co w polszczyźnie oddaje się końcówką -yn, analogicznie jak w Augustyn czy Justyn. Podstawą jest germańskie Konrad, złożone z elementów kuoni/kuon ‘dzielny, śmiały’ oraz rad ‘rada, roztropność’, dających sens ‘mężny w radzie’ lub ‘rozważny doradca’. W tradycji europejskiej nośną postacią był Konradyn Szwabski (1252–1268), ostatni z Hohenstaufów, którego przydomek (niem. Konradin/Conradin, łac. Conradinus, wł. Corradino) utrwalił tę formację; w polszczyźnie spotyka się zarówno pisownię Konradyn, jak i starszą Conradyn, zgodną z łacińskim zapisem. Jako samodzielne imię chrzestne w Polsce Konradyn występuje bardzo rzadko; z reguły nie figuruje w rocznych statystykach nadawanych imion i nie ma osobnej pozycji w kalendarzach, co sugeruje jednostkowe użycie. Jeśli jest używany, imieniny zwyczajowo łączy się z terminami dla Konrada. Utrwalone zdrobnienia specyficzne dla Konradyna nie wykształciły się; w praktyce przenoszone są formy od Konrada (np. Kondzio), choć ich przyporządkowanie bywa nienormatywne. Całościowo Konradyn ma charakter formy erudycyjno-historycznej, odsyłającej do łacińskiej tradycji i realiów dynastycznych, z etymologią osadzoną w dawnych złożeniach germańskich. Jeśli chodzi o szersze dane historyczne o użyciu w Polsce, brak pełnych, systematycznych źródeł.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco