Klaudiusz

Znaczenie

Klaudiusz to polska forma łacińskiego nomina Claudius, nazwy jednego z najsłynniejszych rodów rzymskich (gens Claudia). Najczęściej wywodzi się ją od łacińskiego claudus, ‘kulawy, chromy’, pierwotnie przydomka, który z czasem stał się nazwą rodową, choć bywa też wspominane możliwe, dziś trudne do zweryfikowania, sabijskie pochodzenie. Przez łacinę chrześcijańską imię weszło do europejskiej tradycji imienniczej; w polskich źródłach dawnej doby widnieje zwykle w łacińskiej postaci Claudius, natomiast spolszczony wariant z -usz utrwalił się nowożytnie, analogicznie do form typu Juliusz. Zapis przez K odpowiada polskiej adaptacji klasycznych imion, choć w kontekstach łacińskich spotyka się również grafię przez C. Do imion pokrewnych należą żeńskie Klaudia oraz Klaudyna (z fr. Claudine). W hagiografii znani są m.in. św. Klaudiusz z Besançon (VI w.) i św. Klaudiusz La Colombière (XVII w.), dlatego w polskich kalendarzach imieniny notuje się m.in. 6 czerwca i 15 lutego. W Polsce Klaudiusz pozostaje imieniem rzadkim: pojawia się sporadycznie w dawnych metrykach, a w XX i XXI wieku, mimo pewnego ożywienia po 1990 roku, wyraźnie ustępuje popularności żeńskiej Klaudii i nie trafia do czołówki nadawanych imion. W użyciu potocznym funkcjonują zdrobnienia Klaudiuś i Klaudek; forma Klaudio uchodzi raczej za odrębne, obce imię. Odpowiedniki zagraniczne to m.in. łac. Claudius, fr. Claude, hiszp./wł./port. Claudio/Cláudio, rum. Claudiu, ros. Клавдий (Kławdij).

Imieniny

15 luty, 18 luty, 6 czerwiec, 21 lipiec, 23 sierpień, 30 październik, 8 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco