Klaudia
Znaczenie
Klaudia to żeńska forma imienia pochodzącego z łaciny: Claudia, wywodząca się od cognomina rzymskiego rodu Claudia i etymologicznie łączona najczęściej z przymiotnikiem claudus w znaczeniu „kulawy, ułomny”, co w tradycji onomastycznej interpretowano jako pierwotny przydomek, później zneutralizowany semantycznie. Imię jest bardzo stare; występuje już w źródłach antycznych, a w chrześcijaństwie zyskało rozpoznawalność m.in. dzięki wzmiance o Claudii w 2 Liście do Tymoteusza, co sprzyjało jego obecności w średniowiecznych kalendarzach łacińskich, choć brak danych, by w Polsce średniowiecznej było częste. W polszczyźnie znane są równolegle dwie pisownie: spolszczona Klaudia oraz łacińsko‑międzynarodowa Claudia; w XIX wieku funkcjonowała też forma Klaudyna, zapośredniczona przez francuskie Claudine, którą popularyzowały wzorce kulturowe epoki. W innych językach spotyka się warianty takie jak włosko‑hiszpańska Claudia, portugalska Cláudia, francuskie Claudine/Claude, rosyjskie Klawdia/Klavdiya; w polskiej tradycji tworzy się deminutywy typu Klaudusia, Klaudka, Klaudunia. W Polsce imię pojawia się w dokumentach nowożytnych sporadycznie, natomiast wyraźną karierę zrobiło dopiero pod koniec XX wieku: osiągnęło szczyt popularności w latach 90. i na początku XXI wieku, po czym jego frekwencja zauważalnie spadła, choć wciąż pozostaje rozpoznawalne i przyjmowane. Brak precyzyjnych, jednolitych danych o frekwencji wcześniejszej niż XX wiek, co utrudnia odtworzenie pełnej historii użycia w dawnej Polsce.
Imieniny
20 marzec, 18 maj, 7 sierpień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
