Kłaudia
Znaczenie
Imię Kłaudia jest wariantem graficznym polskiego imienia Klaudia, wywodzącego się z łacińskiego Claudia, żeńskiej formy cognomenu Claudius, nazwy słynnego rodu rzymskiego. Najczęściej łączy się je etymologicznie z łac. claudus ‘kulawy, ułomny’, choć w onomastyce wskazuje się też na możliwe pochodzenie sabińskie, a negatywne znaczenie pierwotne zostało w tradycji imienniczej całkowicie zneutralizowane. W starożytności i wczesnym chrześcijaństwie imię było obecne dzięki członkiniom rodu Klaudiuszów i wzmiankom biblijnym, a do nowożytnych języków europejskich przeniknęło przez łacinę kościelną i języki romańskie. W polszczyźnie utrwaliła się przede wszystkim forma Klaudia; notacje starsze są nieliczne i dotyczą raczej kalendarzy kościelnych oraz przekładów, z możliwością dawnych zapisów typu Klaudja/Klaudya w ortografii sprzed reform. Związane formy to m.in. Klaudyna (od franc. Claudine), historycznie odrębna, choć bywa kojarzona jako wariant. Kłaudia z literą ł jest natomiast współczesnym, bardzo rzadkim zapisem o charakterze polonizującym, odbiegającym od normatywnej tradycji i zwyczaju; spotykany incydentalnie w rejestrach i mediach społecznościowych, bez wyraźnego zakorzenienia historycznego. Brak jest wiarygodnych danych statystycznych osobno dla formy Kłaudia, ale wszystko wskazuje, że pozostaje marginalna wobec powszechnej Klaudii, której popularność w Polsce gwałtownie wzrosła w latach 90. XX wieku, po czym ustabilizowała się na niższym poziomie w kolejnych dekadach. Zdrobnienia tworzy się analogicznie (np. Klaudia → Klaudusia, Klaudka).
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
