Klára
Znaczenie
Imię Klára jest wariantem imienia Klara, wywodzącego się z łacińskiego Clara, od przymiotnika clarus ‘jasny, świetlany, sławny’, co semantycznie przekłada się na ‘ta, która jaśnieje’ lub ‘sławna’. Rozpowszechniło się w świecie chrześcijańskim dzięki św. Klarze z Asyżu i zakonowi klarysek; na ziemiach polskich obecne jest od średniowiecza, o czym świadczą łacińskie zapisy Clara w dokumentach klasztornych oraz utrwalona polska forma Klara w piśmiennictwie i hagiografii. Postać z akcentem Klára to adaptacja czeska, słowacka i węgierska, gdzie znak á oznacza długą samogłoskę; węgierski i czeski zwyczaj imienny utrwalił tę grafię i wymowę. W Polsce normatywną formą pozostaje Klara, a zapis z akcentem jest traktowany jako obcy i spotykany głównie u osób pochodzenia czeskiego, słowackiego czy węgierskiego lub w transkrypcjach międzynarodowych; w praktyce urzędowej bywa upraszczany do Klara. Historycznie najbliższymi odpowiednikami są Chiara we Włoszech, Claire we Francji, Clara w językach romańskich i angielszczyźnie, oraz niem. Klara/Clara; nazwę Klára należy odróżniać od pokrewnego, lecz odrębnego Clarissa/Klarysa. W Polsce imię Klara notuje wyraźny renesans od początku XXI wieku, czemu sprzyja moda na formy tradycyjne; wariant z akcentem pozostaje rzadki. Danych o średniowiecznym użyciu specyficznej formy Klára na ziemiach polskich brak, gdyż ówczesne zapisy prowadzono po łacinie bez tej diakrytyki. Święto imienia wiąże się z 11 sierpnia, wspomnieniem św. Klary.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
