Kandyda

Znaczenie

Kandyda to żeńska, rzadko notowana w Polsce forma imienia o łacińskim rodowodzie, wywodząca się z Candida, od przymiotnika candidus ‘biały, lśniący, czysty, szczery’. Polskie brzmienie z y najpewniej ukształtowało się analogicznie do spolszczonego męskiego Kandyd (spopularyzowanego przez przekład Voltaire’a), stąd obok formy Kandyda spotyka się też wariant Kandida, bliższy oryginałowi łacińskiemu. W tradycji chrześcijańskiej istnieją święte o imieniu Candida (m.in. tzw. Starsza i Młodsza z Neapolu), co nadawało imieniu patronalny kontekst, lecz w polskim kalendarzu i praktyce liturgicznej bratnie formy praktycznie się nie zakorzeniły, a daty imienin nie są u nas ustalone jednolicie. Dane historyczne o użyciu Kandyda na ziemiach polskich są bardzo skąpe; brak potwierdzonych zapisów staropolskich, a w XIX–XX wieku imię pojawiało się co najwyżej incydentalnie. W rejestrach współczesnych jest skrajnie rzadkie lub w ogóle nieodnotowywane, co odzwierciedla ogólny zanik tej rodziny imion w polszczyźnie. Obce odpowiedniki to przede wszystkim Candida (wł., ang.), Cándida (hiszp.) i Cândida (port.). W warstwie znaczeniowej imię łączy symbolikę „bieli” i „nieskazitelności”; zbieżność z nazwą rodzaju drożdżaków Candida wynika z tego samego łacińskiego źródłosłowu i jest przypadkowa. Ewentualne spieszczenia w polszczyźnie bywają tworzone ad hoc i nie mają utrwalonej tradycji.

Imieniny

6 czerwiec, 4 wrzesień, 10 wrzesień, 3 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco