Kajetan

Znaczenie

Imię Kajetan ma pochodzenie łacińskie, od przymiotnika etnicznego Caietanus/Gaetanus, dosłownie „pochodzący z Caieta/Gaety”, portowego miasta w Lacjum, którego nazwa bywa wywodzona od mitycznej piastunki Eneasza, Kajety. Do polszczyzny trafiło za pośrednictwem łacińsko‑kościelnej formy Cajetanus oraz wł. Gaetano, a jego rozgłos w Europie zapewnił św. Kajetan z Thieny (Gaetano dei Conti di Thiene, 1480–1547), założyciel teatynów; kult po kanonizacji w 1671 r. sprzyjał przyjmowaniu imienia w krajach katolickich. W Polsce poświadczenia są od czasów nowożytnych, zwłaszcza w XVIII–XIX w., częste wśród szlachty i kleru; dokładnej daty najwcześniejszego zapisu nie da się dziś jednoznacznie wskazać. Historyczne warianty zapisu odzwierciedlają dawne zwyczaje ortograficzne: Cajetan, Kayetan, rzadziej Gajetan; w innych językach odpowiadają mu m.in. wł. Gaetano, hiszp. Cayetano, port. Caetano, fr. Gaétan, niem. Kajetan. Polskie zdrobnienia to przede wszystkim Kajtek i Kajtuś, spotyka się też Kajcio i Kajetanek; nie należy go mylić ze skandynawskim imieniem Kaj/Kai. Imieniny zazwyczaj obchodzi 7 sierpnia. Użytkowanie imienia w XX w. wyraźnie osłabło, natomiast od przełomu XX i XXI w. obserwuje się umiarkowaną modę na Kajetana, postrzeganego jako tradycyjny, elegancki i zarazem niecodzienny.

Imieniny

7 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco