Júlía
Znaczenie
Júlía to islandzki wariant imienia Julia, którego źródłosłów prowadzi do łacińskiego Iulia, nazwy rodowej rzymskiego rodu Iuliów. Etymologia bywa wywodzona albo od imienia boskiego Iuppiter/Iovis (co sugerowałoby znaczenie „należąca do Jowisza”), albo od greckiego ioulos „młody, o miękkim, puszystym owłosieniu”, co w starożytnej semantyce określało młodzieńczy „puch”. Forma Júlía jest specyficzna dla islandzkiej ortografii: akcenty wskazują długość samogłosek i nie zmieniają rdzenia imienia. W obiegu międzynarodowym spotyka się liczne warianty: łacińskie Iulia, włoskie Giulia, francuskie Julie, angielskie Julia/Julie, wschodniosłowiańskie Юлия (transkrybowane Yuliya/Julija), węgierskie Júlia, słoweńskie i chorwackie Julija; w polszczyźnie historycznie współistnieją także Julianna i Julita. W Polsce tradycyjną i powszechną postacią jest Julia, obecna sporadycznie już w czasach nowożytnych, a wyraźnie spopularyzowana od XIX wieku i wyjątkowo częsta od lat 90. XX wieku. Sama forma Júlía nie ma ugruntowanej tradycji w Polsce; jest traktowana jako wariant obcojęzyczny, spotykany incydentalnie u osób o islandzkich związkach rodzinnych. Brakuje odrębnych danych statystycznych dla tej dokładnej pisowni, a w praktyce administracyjnej i codziennej zapisu często ulega ona spolszczeniu do Julia. W użyciu potocznym w Polsce Júlía funkcjonuje więc jak Julia, z typowymi zdrobnieniami Julka, Julcia czy Julisia; kalendarzowo dzieli też imieniny przypisywane Julii.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
