Jasmína
Podobne: Jaśmina, Jasmina, Jasmína
Znaczenie

Imię Jasmína jest obcym, czesko‑słowackim wariantem imienia Jasmina/Jasmina, które wywodzi się od nazwy wonnej rośliny jaśmin (pol. jaśmin, łac. Jasminum). Rdzeń etymologiczny pochodzi z perskiego yās(a)mīn, przejętego przez arabski jako yās(a)mīn, następnie trafił do średniowiecznego łac. i języków europejskich; jako imię upowszechnił się dopiero w czasach nowożytnych, zwłaszcza w XIX–XX wieku wraz z modą na imiona „kwiatowe” (por. ang./fr. Jasmine, Yasmine). W słowiańszczyźnie południowej utrwaliła się forma Jasmina oraz zdrobniałe Jasminka, natomiast w Czechach i na Słowacji spotyka się pisownię z długim í: Jasmína. W polszczyźnie naturalnym odpowiednikiem semantycznym jest Jaśmina, motywowany rodzimą nazwą kwiatu; współistnieje też forma bez znaków diakrytycznych: Jasmina. Wariant Jasmína, z literą í, jest w Polsce skrajnie rzadki i w praktyce bywa upraszczany do Jasmina, ponieważ polska ortografia nie zna znaku í; zdarza się też adaptacja do formy Jaśmina. Brakuje danych o historycznych poświadczeniach pisowni Jasmína w polskich źródłach – jeśli występuje, to przeważnie u osób o czesko‑słowackim tle. Imię nie należy do tradycji chrześcijańskiej i nie ma utrwalonego miejsca w polskich kalendarzach imion; daty imienin bywają arbitralne. Użytkowanie w Polsce rośnie od lat 90., głównie w wariantach Jaśmina/Jasmina; dla Jasmína pozostaje marginalne. Spotykane zdrobnienia to m.in. Jaśminka, Mina; w kręgu południowosłowiańskim również Jasminka.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco


