Iwo

Znaczenie

Iwo to męskie imię o pochodzeniu germańskim, wywodzone z praindoeuropejskiego rdzenia oznaczającego cis (stare goc. iwa, niem. Eibe), który w dawnych imionach symbolizował wytrzymałość i oręż z cisowego drewna. Do polszczyzny trafiło przez łacinę kościelną (Ivo) i tradycję romańską, przede wszystkim francusko‑bretońską (Yves), a w średniowieczu utrwaliło się m.in. dzięki postaciom św. Iwona z Chartres oraz św. Iwona (Yvesa) z Bretanii, patrona prawników. W Polsce znane jest już od XIII wieku, czego świadectwem jest biskup krakowski Iwo Odrowąż; w źródłach spotyka się zapisy Iwo, Iwon, rzadziej Ywo/Yvon, a w łacinie kancelaryjnej Ivo, z dopełniaczem Ivonis/Iwonis. Należy odróżnić polskie Iwo od południowosłowiańskiego Ivo, które bywa zdrobnieniem imienia Ivan; w polskiej tradycji Iwo jest formą samodzielną i nie stanowi wariantu Iwana/Jan(a). W nowożytności imię osłabło frekwencyjnie, po czym odnotowało wyraźne odrodzenie po roku 2000, dziś uchodzi za krótkie, dźwięczne i nowoczesne, choć nie należy do absolutnej czołówki najczęściej nadawanych. Jako wariant polski funkcjonuje także Iwon; spotyka się zdrobnienia typu Iwuś czy Iwek. W kalendarzach imieniny Iwa przypadają najczęściej 19 maja (św. Iwo z Bretanii) i 23 maja (św. Iwo z Chartres). Brak pewnych danych o rozbudowanej średniowiecznej rodzinie derywatów w języku polskim poza wymienionymi formami.

Imieniny

19 maj, 4 wrzesień, 23 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco