Irina

Znaczenie

Irina jest wschodniosłowiańską formą żeńskiego imienia wywodzącego się z greckiego Eirēnē, oznaczającego „pokój”, które w świecie chrześcijańskim rozpowszechniło się dzięki kultowi świętych Iren, zwłaszcza w kręgu bizantyńskim. Przez łacinę (Irene) i tradycję cerkiewnosłowiańską (Irina) imię utrwaliło się w językach prawosławnych i bałkańskich, a jego odpowiednikiem w polszczyźnie jest Irena. Warianty historyczne i językowe obejmują Irina (ros., bułg., serb., rum.), Iryna (ukr., biał.), Irena (pol., cz., słow., chorw.), Irene (ang., hiszp., niem.), Irène (fr.) oraz nowogreckie Eirini; formy zdrobniałe to m.in. Ira, Irinka, Rina, w polszczyźnie także Irka. W Polsce Irina pojawia się w dokumentach przede wszystkim od XIX–XX wieku, zwykle w środowiskach związanych z imperium rosyjskim, Kresami i późniejszymi falami migracyjnymi; po 1990 roku użycie wzrosło wraz z napływem ludności z Ukrainy, Białorusi i Rosji. W normie onomastycznej traktuje się je jako równoległą, obcą wobec Ireny formę imienia o tym samym pochodzeniu, a imieniny zwyczajowo wiąże się z datami Ireny (np. 5 kwietnia), choć kalendarze rzadziej notują osobny wpis dla Iriny. Imię nie należy do częstych w Polsce i ma charakter raczej środowiskowy; brakuje precyzyjnych statystyk dla całego kraju oraz wczesnych, jednoznacznych poświadczeń metrykalnych sprzed XX wieku.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco