Inka

Znaczenie

Imię Inka funkcjonuje w polszczyźnie przede wszystkim jako hipokorystyk, rzadziej jako samodzielne imię metrykalne. Najczęściej bywa zdrobnieniem imion germańskich z członem Ing-, takich jak Inga, Inge, Ingrid czy Ingeborga; element Ing- wywodzi się z imienia germańskiego bóstwa Yngvi/Ing, co czyni Inkę wtórną formą o pośrednio germańskiej etymologii. Równolegle Inka może być skróceniem Irenka od Irena, albo formą wtórną od Ina, która sama jest skrótem imion zakończonych na -ina/-ine (np. Karolina, Justyna, Albina); polski przyrostek -ka wzmacnia zgrubno‑pieszczotliwy charakter. W tradycji niemieckiej i czeskiej Inka bywa zarówno zdrobnieniem, jak i imieniem niezależnym; spotyka się też pokrewne formy Ina, Inga oraz niem. Inke. Brakuje danych o staropolskich zapisach Inki jako imienia chrzestnego; w Polsce pojawia się w rejestrach sporadycznie dopiero pod koniec XX i na początku XXI wieku, zwykle w liczbach jednostkowych rocznie, częściej jako domowa forma nosicielek Ingi lub Ireny niż nazwa własna w dokumentach. Nie ma ustalonej, własnej daty imienin; praktykuje się świętowanie wraz z imieniem podstawowym. Na rozpoznawalność Inki w kulturze polskiej wpłynął pseudonim sanitariuszki AK Danuty Siedzikówny „Inka”, co kojarzy to imię z odwagą i odpornością, choć nie stanowi źródła jego etymologii.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco