Ingarda

Znaczenie

Imię Ingarda najprawdopodobniej ma pochodzenie germańsko‑nordyjskie i jest złożeniem dwóch dawnych członów: Ing‑ (od imienia/teonimu Ing/Yngvi, praprzodka Ingewonów, dobrze znanego z imion skandynawskich typu Ingrid, Ingeborga, Ingegerd) oraz ‑gard/‑garda, wywodzącego się od pragermańskiego *gardaz ‘ogrodzenie, warownia, ochrona’, które w antroponimii niesie sens ‘strzec, chronić’. W ujęciu semantycznym Ingarda może więc znaczyć ‘ta, którą chroni Ing’ albo szerzej ‘obrończyni, strażniczka’. Najbliższym historycznie odpowiednikiem jest staronordyckie Ingigerðr (w polskiej tradycji zwykle Ingierda lub Ingerda), znane m.in. z postaci szwedzkiej królewny Ingegerdy, żony Jarosława Mądrego; w piśmiennictwie łacińskim pojawiają się formy Ingardis, Irmingardis itp., od których na ziemiach polskich utrwaliły się spokrewnione etymologicznie Irmgarda/Ermegarda oraz Hildegarda (dzieląca ten sam drugi człon). Sama forma Ingarda jako imię w polszczyźnie jest jednak słabo poświadczona: brak jednoznacznych zapisów średniowiecznych dokładnie w tej postaci, a współcześnie, według dostępnych opracowań, występuje co najwyżej jednostkowo. Jej okazjonalne użycie bywa motywowane fascynacją Skandynawią, archaizującym brzmieniem lub tworzeniem wariantu analogicznego do Hildegardy i Irmgardy. W literaturze spotyka się warianty Ingierda, Ingerda, Ingardis; możliwe zdrobnienia to Inga, Inka, Garda.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco