Inès

Podobne: Ines, Inés, Inès, Inês, Iněs

Znaczenie

Imię Inès jest francuskim wariantem imienia wywodzącego się z łacińskiej formy Agnes, a ta z kolei od greckiego Hagnē, znaczącego „czysta, nieskalana”. W krajach romańskich i sąsiednich rozwinęły się formy Inés (hiszp.), Inês (port.), Ines (wł., niem., słoweń.), bezakcentowe Ines/Ines w wielu językach, a w angielszczyźnie Inez; w średniowieczu spotyka się zapisy Ynes, Ynez, zaś w dawnej portugalszczyźnie Ignez. Francuska pisownia Inès, z akcentem grawis, utrwaliła się nowożytnie i pozostaje dziś w tym języku bardzo popularna. Rozgłos imienia w tradycji chrześcijańskiej wiąże się przede wszystkim z kultem św. Agnieszki, rzymskiej męczennicy; stąd częsta, lecz ludowa kontaminacja z łac. agnus „baranek”, obecna w ikonografii, choć etymologicznie myląca. W Polsce Inès funkcjonuje jako obcy wariant rodzimej Agnieszki i jako wybór inspirowany kulturą francuską lub iberyjską; w praktyce częściej notowane są formy Ines i Inez, sporadycznie Inés, Inês, rzadko Inès. Przez lata rejestry obywały się bez znaków diakrytycznych; obecnie prawo dopuszcza oryginalną pisownię w językach opartych na alfabecie łacińskim, jednak w obiegu codziennym akcenty bywają pomijane. Imię pozostaje w Polsce rzadkie i nie ma utrwalonej tradycji imieninowej; zwykle ewentualne obchody odnoszone są do dat Agnieszki (na przykład 21 stycznia). Brakuje danych o jego dawnej frekwencji w Polsce, a obecność tej formy ma charakter nowoczesnego zapożyczenia.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco