Idzi

Znaczenie

Imię Idzi jest polskim odpowiednikiem łacińskiego Aegidius, wywodzącego się z greckiego Aigidios; etymologia bywa tłumaczona dwojako: albo od aigis, „koźla skóra, tarcza (Zeusa/Ateny)”, albo od zdrobniałego aigidion, „koźlątko”. Do polszczyzny trafiło w średniowieczu wraz z kultem św. Idziego, pustelnika i opata z Saint-Gilles, jednego z Czternastu Świętych Wspomożycieli, którego wspomnienie przypada 1 września; w Krakowie u stóp Wawelu stoi kościół św. Idziego, co poświadcza dawną żywotność kultu. Fonetycznie forma Idzi powstała jako spolszczenie łacińskiego Egidius/Aegidius, w którym g przed i zmiękczano, a nagłosowe e bywało w polszczyźnie redukowane do i; w tekstach łacińskich spotyka się Egidius, w staropolskich zapiskach także Idzie, Idziego (przypadki zależne). Warianty i odpowiedniki w innych językach to m.in. Giles (ang.), Gilles (fr.), Gil (hiszp./port.), Egidio (wł.), czeskie Jiljí, które mogło pośrednio wzmacniać naszą formę. Diminutywy i formy potoczne to Idzio, Idzik; świadectwem dawnej frekwencji są nazwiska pochodne: Idzik, Idziak, Idziński, Idzikowski. W Polsce imię było znane już w wiekach średnich, z umiarkowaną obecnością w późniejszych epokach, jednak bez masowej popularności; w XIX i XX wieku wyraźnie rzadkie i takie pozostaje współcześnie, choć sporadycznie wraca z motywacji tradycyjno-religijnej lub rodzinnej. Brakuje precyzyjnych, szeroko cytowanych danych liczbowych o jego historycznej frekwencji, ale onomastyka potwierdza ciągłość użycia.

Imieniny

1 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco